Race 6 MRC Genk - One5Mini

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Races > 2014
Wat gaat de tijd snel, de 6e Race van het seizoen 2014 is alweer achter de rug en dus nog maar 2 te gaan. Dit keer waren we voor de tweede keer dit jaar te gast op het circuit van MRG in Genk, België. Aan het eind van de vakantieperiode waren er toch nog 16 rijders aanwezig, en na een lange regen periode hadden we de hoop gezet op een zonnig, en vooral droog weekend.


Op vrijdag nog even alle onderdelen gecontroleerd en onze nieuwe aanwinst, (De VW Sharan), ingeladen. De bedoeling was redelijk vroeg te gaan slapen maar zoals we gewend zijn werdt het toch nog elf uur voordat ik de douche kon instappen.

Zaterdag vroeg op, (was de bedoeling), om half zeven wel de klok gezien en een half uurtje kon nog wel dacht ik, eindconclusie, verslapen. Rhein stond om half acht aan de deur te rammelen, dus ik snel alles gedaan wat gedaan moest worden en in de auto gesprongen richting het Belgische.


Met mijn zoon Rick afgesproken even hun nieuwe huisje te bekijken en we waren toch mooi rond half tien in Heerlen aangekomen. Een lekker kopje koffie met een tompoes verorberd, en om half 11 weer richting Genk vertrokken. Iets over elven op het circuit aangekomen was het al lekker druk en konden we nog een plekje vinden in de pits. Het weer was perfect en iedereen kon dus lekker zijn rondjes draaien en nog de laatste puntjes op de i zetten. Ware het niet dat het rond een uur of twee het met bakken weer uit de hemel kwam, en iedereen dacht dat het gedaan was met de training van de Zaterdag. Maar niets was minder waar, na een half uur kon er alweer gereden worden. Rick nog even met de auto van Ralf G. laten rijden, hij was het nog niet verleerd, krappe 22 seconden per rondje was zeker niet slecht.


We hadden afgesproken met een groepje 's avonds in het centrum van Genk nog een happie te gaan eten. Aangekomen bij het ECU hotel bleek dat de normale hoofdingang niet toegankelijk was en we via een noodtrap aan de andere kant van het hotel naar binnen moesten. Mijn auto moest nog aangepast worden, dus lag mijn been achter tussen de stoelen, en waren twee krukken even het andere been. Die trappen op en af viel niet mee maar ik kwam toch zonder kleerscheuren bij mijn hotel kamer. HOTELKAMER zeg je? het was meer een veredelt washok met een bed er in! Nog nooit zo'n kleine hotelkamer gezien, meer als 8 vierkante meter in totaal, (dus inclusief wc en douche), was het zeker niet. Maar goed, even opgefrist en naar de receptie van het hotel waar we afgesproken hadden. Na overleg bleek dat we toch verder moesten lopen dan de bedoeling was, en dus toch maar besloten het been uit de auto te halen. Rheinhard was de gelukkige die met been van de afrit af moest lopen, en in een donker hoekje moest het been aangedaan worden. Hilariteit alom, zoals je dat van een stelletje uitgelaten RC'ers kunt verwachten.


Even eten? makkelijker gezegd dan gedaan. Bij een Italiaan, waar een gedeelte van het geselschap al een keer was geweest, was een besloten feest, dus dat werd niks. Dus met zijn allen teruggelopen naar een Italiaan die we op de heenweg voorbij waren gelopen.

Het zag er gezellig, maar wel verlaten, uit. De gevelkachels waren aan dus lekker buiten eten met een beetje warmte in de nek leek ons wel wat. Na een tiental minuten gezeten te hebben nog niemand van de bediening gezien, dus besloot Rhein maar eens polshoogte tegaan nemen hoe de gang van zaken daar was. Wat hadden ze gezegd? Uhhh... we hebben het veel te druk en kunnen jullie niet helpen! Nou ja zeg, wat een onzin, er was geen reet te doen, dus wij met z'n allen gefrustreerd, en gepaard met een paar rake opmerkingen vertrokken om ons heil maar ergens anders te gaan zoeken.


De volgende eetgelegenheid liepen we maar snel voorbij, de menu kaart begon bij de 30 euro, en aan het stel wat op het terras zat was te zien dat je daar geen simpel hamburgertje of pizzaatje kon bestellen. Ja misschien toch wel, maar voordat bedrag had je waarschijnlijk heel Mc. Donalds kunnen kopen! Die vier wazige terras personen leken zo uit een Hollywood B film te zijn weg gelopen, twee met een veel te grote zonnebril op, (en dat om 's avond 9 uur), en allemaal de haartjes strak op volgorde geföhnd met daarover een dikke laag Brilcream voor de gladde, glanzende look, (vandaar die zonnebrillen denk ik). Ze zaten allemaal heel stil zodat de met uiterst precisie gestreken blousjes en broekjes niet zouden kreuken of breken, erg lachwekkend geheel. De volgende tent was meer ons ding, alleen door het bordje met de tekst "Kiss the Cook", deed bij ons enkele wenkbrauwen fronzen. Bij navraag bleek de Cook ook de barman te zijn. Na die aanblik besloten we op die gewaagde uitnodiging niet in te gaan. Al met al was het lekker en gezellig en gingen we rond 11 uur weer richting hotel. Nog even Rick naar huis gebracht en kon ik eindelijk rond half een gaan proberen te douchen. Dat was nog een hele crime, en ik heb geluk gehad dat ik de brandweer niet hoefde te bellen om me uit de douche te knippen, zo klein was het allemaal. Om een indruk van de afmetingen te geven, zat ik op de WC lag het onderste deel van mijn been in de douche, en zat ik in de douche lag hetzelfde deel in de WC pot. Dus eerst douchen en daarna naar de pot, hahahahaha...


Zondagochtend weer vroeg uit de veren en naar het circuit, het bekende ritueel, banden uitdelen en technische keuring doen, alles verliep, (mede door de hulp van mijn maatje Rheinhard), vlekkeloos. Zoals verwacht legde de bekende namen, Oscar, Ralf, Robert de lat al vrij snel op 21 rondjes, met daarachter o.a.; Barry en John met 20, en de rest van de rijders met 19 en 18 rondjes. Door het aantal deelnemers zouden er twee spannende halve finales gereden worden, en gelukkig hadden, (bijna), alle rijders zich de rijdpersbriefing in de oren geknoopt en de speech over het rijgedrag ter harte genomen.

De starts van alle finales verliepen daardoor ook netjes en werd er niet als een dolle de eerste bocht in gedoken, maar bij zeer close Racen kun je een tik hier en daar nou eenmaal niet compleet uitsluiten. Ralf, Oscar, Robert en John B. hadden zich direct in de finale geplaatst, de andere zes zouden nog uit de twee halve moeten komen. Nieuweling Almar Boumans, Marco, Eric T., Kevin, Erik en Koen konden zich in de finale plaatsen.


De finale zou een spannend potje worden omdat de eerste 4, en ook de rest van het veld, aan elkaar gewaagd waren. Zoals gezegd verliep de start goed en kon iedereen vanuit zijn verworven plekje de Race aanvangen. Ralf en Oscar konden samen een kleine voorsprong opbouwen en bleven lange tijd op enkele tientallen centimeters op elkaars vinkentouw zitten. Ware het niet dat de pechduivel niet aan Ralf zijn zijde stond, en in de 22e ronde moest hij binnen komen omdat de auto niet deed wat die moest doen, pas na een kleine 5 minuten kon hij de Race vervolgen. Oscar had inmiddels al zo'n grote voorsprong dat hij, (mits er geen technische problemen kwamen), de finale al in zijn zak had. Maar vlak Ralf niet uit, hij heeft al meerdere malen bewezen vanuit een relatieve kansloze positie zich helemaal naar voren toe te knokken, maar dit keer was de afstand gewoon te groot. De strijd achter die twee was er niet minder om, Marco en Robert lieten elkaar geen moment met rust en konden na de 20 minuten slecht op 3 seconden van elkaar de finale afsluiten, Marco wederom 3e en Robert 2e. Nieuweling Almar en Eric T. waren ook aan elkaar gewaagd, waarbij Eric uiteindelijk de 4e plek veroverde en Almar op 7 seconden daarachter de 5e plek liet noteren. John B en Kevin hadden daarachter hun strijd waarbij Kevin uiteindelijk genoegen moest nemen met een 7e, en John op 15 seconden daarvoor de 6e plek de zijne maakte. Ralf werd teleurstellend 8e maar liet wel de snelste rondetijd van de dag noteren en wel. 22.261 seconde, het baanrecord wat betreft de One5mini.


Al met al een geweldig weekend met veel strijd, lol en ook sociaal niets te wensen overliet. Onze dank gaat uit naar iedereen die zich heeft ingezet om dit weekend te maken wat het was. Met name wederom Gilbert en Marleen voor hun gastvrijheid en goede zorgen, en de man van de wedstrijdleiding waar ik even de naam niet meer weet. De foto's van dit weekend vinden jullie Hier.


We gaan ons opmaken voor de laatste twee Races van het 2014 seizoen, twee kort achter elkaar. We starten op 13/14 September bij de RACO2000 in Utrecht, en de week daarna, (20/21 September), reizen af naar Groningen waar we voor de laatste Race van 2014 te gast zijn bij REAL80.
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu